Kelimelerin Günahı: Edebiyatın Gözünden En Büyük İki Günah Kelimeler yalnızca anlatmak için değil, anlamak için de vardır. Bir edebiyatçı için her kelime bir varlık, her cümle bir eylemdir. İnsan ruhunun derinliklerine kazınmış duygular, kelimelerin büyüsüyle yeniden doğar. Ancak kelimeler, aynı zamanda insanlığın en büyük günahlarını da taşır. Onlar, hem yaratır hem yıkar; hem bağışlar hem mahkûm eder. Bu yüzden edebiyatın aynasında “en büyük iki günah” yalnızca dini bir mesele değil, insana ve varoluşa dair bir sorgulamadır. Birinci Günah: Kendini Unutmak — Ruhun Sessiz İntiharı Edebiyat tarihinde en sık işlenen, en derin biçimde hissedilen günah belki de “kendini unutmak”tır. Bu, insanın…
7 Yorum